Ostatni tydzień uważam za najbardziej pracowity. Obowiązki związane ze szkołą + osoby ,które proszą mnie o zdjęcia . To miłe uczucie gdy po miesiącu nie obecności przyjaciela on pisze do ciebie z obozu :) kochane .Szkoda ,że wszyscy wracają wtedy kiedy akurat ja wyjeżdżam . Dlaczego tęsknota tak bardzo boli . Z jednej strony chce już widzieć ich tu i mieć przy sobie a z  drugiej ciesze się ,że są tam i by mogli tam w sumie zostać . Kolejny rozdział czas najwyższy otworzyć . Nowa szkoła nowi ludzi i nowe miłości . Cały czas mam wrażenie ,że spokojnie we wrześniu wrócę do swojej szkoły z nimi wszystkimi . Dlaczego tak nie jest ? dlaczego po 6 latach postanowili nas rozdzielić . Czy to miało nam pomóc ? raczej wątpię . Trudno jest mi mysleć o tym ,że nie będę już z nimi chodzić na przerwach a po szkole nie będziemy na siebie czekać . Nie lubie zamykania pewnych rozdziałów w moim życiu . Muszę wszystko przemyśleć co będzie najlepszym rozwiązaniem dla mnie .

Ostatni porównuje swoje życie do pewnego rodzaju abstrakcji .
Wszystko panuje w nieustannym nieładzie . Nic nie jest ułożone
za to coraz więcej rzeczy się komplikuje .To taka jakby huśtawka
uczuć czasem na górze raz na dole .Co raz częściej nic mi nie
wychodzi . Nieustane kłótnie i całkowity brak czasu na siebie.
Potrzebuje oderwania sie  od rzeczywistości . Pierś do
przodu i damy rade .